Wskaźniki rentowności

Rentowność to niezwykle często wykorzystywany miernik odzwierciedlający efektywność działania jednostki, który zazwyczaj wyrażany jest za pomocą wskaźników zyskowności nazywanych również bardzo często wskaźnikami rentowności. Autorzy literatury tematu wymieniają trzy główne grupy wskaźników zyskowności[1]:

  • rentowność majątku czy też aktywów nazywana również rentownością ekonomiczno-gospodarczą,
  • rentowność sprzedaży,
  • rentowność zaangażowanych w jednostce kapitałów własnych nosząca również miano rentowności finansowej.

 

Wskaźniki rentowności sprzedaży, które wyrażane są jako procentowy stosunek zysków do przychodów pochodzących ze sprzedaży, bądź też kosztu pozyskania przychodu.

Wskaźnik rentowności nazywany również wskaźnikiem zyskowności dostarcza informacji na temat udziału zysku w wartości sprzedaży. Wzrost wskaźnika zyskowności jest zazwyczaj jednoznaczny ze wzrostem efektywności jednostki gospodarczej[2].

 

Wskaźniki rentowności aktywów, majątku, czy też gospodarczych środków wyrażane są jako stosunek procentowy wyniku finansowego w bezwzględnej wartości do przeciętnego poziomu majątku trwałego oraz obrotowego, który zaangażowany jest w działalność gospodarczą jednostki.

ROA czyli wskaźnik rentowności aktywów nazywany również stopą zwrotu z aktywów określa to na ile aktywa badanej jednostki są zdolne do wygenerowania zysku, a więc obrazuje to czy jednostka efektywnie wykorzystuje swój majątek a także stanowi miarę zwiększenia efektów gospodarowania[3].

Kolejnym niesłychanie przydatnym w ocenie działalności jednostki wskaźnikiem jest rentowność kapitałów własnych czyli ROE.

Badanie rentowności kapitałów własnych uważane jest za jeden z bardziej istotnych elementów w procesie analizy jednostki gospodarczej obrazując stopę zysku osiąganą przez akcjonariuszy inwestujących w daną firmę. Przy rentowności kapitału własnego osiągającej wysokie wartości a jednocześnie poprawiającej się w kolejnych badanych okresach, możliwe jest wyciągnięcie pozytywnych wniosków odnośnie znacznych możliwości rozwojowych badanej jednostki. Jednostki gospodarcze charakteryzujące się wysokim wskaźnikiem ROE nie powinny mieć problemów ze znalezieniem zewnętrznych źródeł finansowani [4].

[1] G. Świderska, Jak czytać Sprawozdanie Finansowe – Przewodnik Menedżera, Mac Consulting, Warszawa 2007, s. 98

[2] R. Niemczyk, Rachunkowość małych i średnich przedsiębiorstw, Unimex, Wrocław 2005, s. 585

[3] A. Dyduch, M. Sierpińska, Z. Wilimowska, Finanse i rachunkowość, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2013, s. 211

[4]T. Juja, Analiza finansowa i opodatkowanie przedsiębiorstw, Wydawnictwo Forum Naukowe, Poznań 2007, s. 129