Wskaźniki płynności finansowej

Kluczowa rolę podczas oceny polityki finansowej podmiotów gospodarczych odgrywają wskaźniki płynności finansowej w drodze analizy powiązań poszczególnych części składowych majątku obrotowego oraz zobowiązań krótkoterminowych.

Na płynność finansową można spojrzeć między innymi w aspekcie majątkowym który cechuje prostota z jaką firmy są zdolne do przekształceń posiadanych aktyw w środki pieniężne bez utraty bądź też przy minimalnej utracie wartości w jak najszybszym czasie. Kolejnym możliwym punktem spojrzenia na płynność jest aspekt pieniężnych przepływów który definiuje ją jako zdolność sterowania wpływami oraz wydatkami w taki sposób, aby wpływy przynajmniej równoważyły wydatki. Trzecim wyodrębnionym w literaturze tematu spojrzeniem na płynność jest aspekt kapitałowo majątkowy w którym płynność jest uwarunkowana poprzez zobowiązania o wysokiej wymagalności jak i poprzez aktywa charakteryzujące się wysoką płynnością[1].

Wśród najczęściej opisywanych przez autorów literatury tematu mierników płynności należy wymienić [2] :

 

  • wskaźnik wypłacalności gotówkowej,
  • wskaźnik szybkiej płynności,
  • wskaźnik bieżącej płynności.

 

Wskaźnik płynności bieżącej nazywany często wskaźnikiem płynności trzeciego stopnia obrazuje stopień pokrycia zobowiązań krótkoterminowych aktywami obrotowymi.

Podczas analizy wskaźnika bieżącej płynności finansowej uzyskać można wstępny pogląd odnośnie płynności finansowej firmy, ponieważ krytycznym poziomem tego wskaźnika biorąc pod uwagę standardy rozwiniętych gospodarczo krajów jest wartość 1,2 której przekroczenie zazwyczaj jest oznaką tego, że wywiązanie się z zobowiązań krótkoterminowych może stanowić problem dla badanego przedsiębiorstwa. Optymalna wartość tego wskaźnika będąca realnym zabezpieczeniem spłaty wszystkich zobowiązań krótkoterminowych powinna oscylować w przedziale od 1,5 do 2. Przekroczenie poziomu 2 przez wskaźnik płynności finansowej również postrzegane jest jako negatywne zjawisko, prowadząc do nadpłynności przedsiębiorstwa będąc świadectwem mało efektywnego użycia tego źródła finansowania w działalności bieżącej przedsiębiorstwa[3].

 

Wskaźnik szybkiej płynności nazywany również wskaźnikiem płynności drugiego stopnia przedstawia zdolność pokrycia wszystkich zobowiązań krótkoterminowych aktywami obrotowymi najbardziej upłynnianymi.

Uważa się, że optymalna wartość tego wskaźnika powinna znajdować się w przedziale od 1,2 do 1,5, jednakże nie należy przyjmować tych wartości za jedyne dopuszczalne. W drodze analiz płynności jednostki gospodarczej powinno się także ocenić relacje zachodzące miedzy wskaźnikiem ogólnym oraz szybkim, ponieważ zbytnia rozbieżność lub znaczące jej powiększenie w ostatnim badanym okresie może być oznaką nieodpowiedniego poziomu zapasów, bądź też sygnalizować ich nadmierne zwiększenie czy też spadek[4].

 

Wskaźnik wypłacalności gotówkowej nazywany często jako wskaźnik płynności stopnia pierwszego przedstawia możliwość pokrycia zobowiązań krótkoterminowych za pomocą posiadanych przez badane przedsiębiorstwo środków pieniężnych.

Płynność gotówkowa definiuje możliwość jednostki do natychmiastowego uregulowania zobowiązań, zaś standardowo jego wartość wacha się na poziomie od 0,1 do 0,2. Należy jednakże pamiętać iż niedostatek pieniężnych środków na koncie bankowym nie jest jednoznaczny z utratą płynności finansowej szczególnie w sytuacjach gdy istnieje gwarancja regularnie napływających należności. Zbyt duża płynność może mieć negatywny wpływ na stopień rentowności podmiotu gospodarczego[5].

[1] B. Kotowska, A. Uziębło, O. Wyszkowska-Kaniewska, Praktyczny poradnik z przykładami – analiza finansowa w przedsiębiorstwie – przykłady, zadania i rozwiązania, CEDEWU.PL, Warszawa 2009, s. 59

[2] M. Hamrol, Analiza finansowa przedsiębiorstwa – ujęcie sytuacyjne , Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, Poznań 2010, s. 139

[3] E. Nowak, Analiza sprawozdań finansowych, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2005, s. 195

[4] R. Niemczyk, Rachunkowość małych i średnich przedsiębiorstw, Unimex, Wrocław 2005, s. 587

[5] A. Ćwiąkała-Małys, W. Nowak, Wybrane metody pomiaru efektywności podmiotu gospodarczego, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2009, s. 79