Degresywna metoda amortyzacji

Metoda degresywnej amortyzacji może być stosowana wyłącznie do maszyn i urządzeń o charakterze produkcyjnym, zaliczonych do grupy 3-6 i 8 KŚT, to jest: kotłów i maszyn energetycznych (grupa 3), maszyn, urządzeń i aparatów ogólnego zastosowania (grupa 4), specjalistycznych maszyn, urządzeń i aparatów (grupa 5), urządzeń technicznych (grupa 6), narzędzi, przyrządów, ruchomości i wyposażenia (grupa 8) oraz środków transportu z wyjątkiem samochodów osobowych. Metoda ta nie jest obowiązkowa.
Istota metody degresywnej polega na tym, iż odpisów amortyzacyjnych dokonujmy przy zastosowaniu podwyższonych stawek amortyzacyjnych (współczynnikiem 2) od wartości netto środka trwałego, to jest od zmiennej (w kolejnych latach) podstawy
dokonywania odpisów. Stosując tę metodę odpisy amortyzacyjne naliczane są następująco:
• w pierwszym roku – odpis stanowi iloczyn wartości początkowej środka trwałego i stawki amortyzacyjnej określonej w „Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych” podwyższonej współczynnikiem nie wyższym niż 2,
• w następnych latach – odpis stanowi iloczyn wartości netto środka trwałego, to jest wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy, ustalanej na początku kolejnych lat używania środka trwałego i stawki amortyzacji przyjętej w pierwszym roku, począwszy od roku podatkowego, w którym kwota odpisu obliczana metodą degresywną miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody liniowej, odpisów dokonuje się metodą liniową.

Źródło mf.gov.pl